Alleen op reis als je heimwee hebt…


… net als ik. Moet je dat wel doen? In december 2015 ben ik een maand alleen op reis geweest naar Bonaire. Nu was dat geen vakantie, maar ging ik er echt een maandje ‘wonen’ en werken. Ik wil mijn ervaring graag met jullie delen omdat ik vind dat iedereen eens alleen op reis zou moeten gaan. Ook al is het maar een maandje. Of misschien zelfs maar een week.

Even vanaf het begin…

Al mijn hele leven heb ik extreme last van heimwee. Maar dan ook echt extreem. Ik kon geen nacht van huis zonder in heimwee en al jankend in de auto terug naar huis te gaan. Vaak dezelfde avond nog.  Het maakte niet uit of ik met mijn ouders op vakantie was, dan mistte ik onze hond. Als onze hond ook mee was, mistte ik opa en oma. En zo door. Ik mistte thuis. Altijd.

In de loop der jaren wilde ik echter wel graag mee op kamp, want ja, je bent jong en je wilt wat. Mijn ouders hebben werkelijk alles geprobeerd. Wat ik het allerfijnst vond, is dat ik áltijd op ze kon rekenen. Ze wilden graag dat ik het zou proberen, maar waren ook altijd bereid om me op te halen. Dit hebben ze dan ook geregeld gedaan.

Toen ik voor het eerst op vakantie ging met vriendinnen, hield ik het maarliefst een nacht vol zonder ziek van heimwee te worden. Mijn vriend zou die avond langskomen met een vriend van hem. Ze hebben me meegenomen. De laatste dag ben ik terug gegaan om mijn spullen te halen.

Vanaf het moment dat mijn vriend en ik elkaar leerden kennen, ging het steeds beter met mijn heimwee. Ik sliep bij hem thuis en we gingen eens een nachtje weg naar Zandvoort. Zonder problemen. Daarna gingen we een weekendje weg, ook zonder problemen. De grote stap was onze eerste vakantie samen naar Mallorca. Dit was iets pittiger, zo ver van huis. Toch heb ik het overleeft met slechts een paar huilbuien.

‘Wat werkt er nou eigenlijk bij heimwee?’

Dat is een vraag die ik vaak gesteld krijg. Want ja, ik ben helaas ervaringsdeskundige.. Toch denk ik het voor iedereen verschillend is. Wat ik het positieve aan heimwee hebben vind, is dat het naar mijn idee een bevestiging is dat je een goed thuis hebt. Toch blijft het vervelend om niet zoals andere kinderen zonder zorgen mee te kunnen op kamp of een nachtje te logeren.

Toen ik jong hielp het me dus vooral dat mijn ouders me verzekerden dat ze me zouden ophalen als het niet goed zou gaan. Dit gaf me al een stukje rust. Daarnaast herinner ik me nog goed dat mijn moeder me altijd een kaartje met een kracht tekst mee gaf, waar ze in bevestigde dat ik een kanjer was die dit ook kon. Daarbij deed ze dan een kusje met lipstick namens mijn vader en haar. Daar gaf ik dan iedere avond een kusje op, zodat ik het gevoel had dat ze bij me waren.

Wat bij mij averechts werkte is om te gaan bellen met mijn moederr/vader. Vaak ging het daar mis, ook toen ik al ouder was (16+) en samen was met mijn vriend. Zodra ik hun stem hoorde, wilde ik naar huis. Direct.

Wat bij mij in de loop der jaren werkte, daarmee bedoel ik vanaf mijn zestiende, is dat ik niet meer in grote groepen weg ging. Op kamp? Vreselijk! Met vriendinnen weg? Niks voor mij. Nachtjes weg in grote groepen, dat zorgde ervoor dat ik me niet veilig genoeg voelde om te gaan slapen. Ik vond geen rust en ging piekeren.

Besef je vooral dat je niet voor eeuwig last hoeft te hebben van heimwee. Als je zelf maar gemotiveerd genoeg bent om wel te wíllen reizen, dan ben jij sterk genoeg om dat te kunnen. Ik heb sinds 2015 (op Curacao en Bonaire) voor het eerst ervaren om helemaal niet per se naar huis te willen.  Op Bonaire was ik, zoals ik aan het begin van dit artikel schreef, helemaal alleen. Toch ben ik enorm genoten van mijn tijd daar en me nooit echt onveilig gevoeld. Ik kon veel contact onderhouden met familie. Zelfs skypen ging me goed af. Daar had ik nog best een paar weekjes extra willen blijven. Ook in Stockholm en New York heb ik geen problemen ervaren met mijn heimwee.

Of je er helemaal van af kunt komen? Dat denk ik niet. Ik denk dat ik er altijd gevoelig voor zal zijn. Ik weet alleen hoe ik er mee moet om gaan, en hoe ik me veilig kan voelen.


Thuis blijft het best. Of dat nu bij mijn ouders is, of in mijn nieuwe huis samen met mijn vriend. Want ja, ook dat is me gelukt.

Afbeelding 1: via Encyclo

Afbeelding 2: via Girlscene

2 thoughts on “Alleen op reis als je heimwee hebt…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s